دير وقت است ولي خواب ندارد دل من.................تازگي حل نگاه تو شده مشكل من

آي نزديكترين صاعقه لبخند بزن......................تا بلرزد وفرو پاشد سقف دل من

مهربان تر شده اي با همه طوفان صفتي................بازگشته است مگرموج تو از ساحل من

من كه آسانم وعاشق بشوم حافظ تو....................تو كه پيچيده وسخت شوي بيدل من

غزلم پيشكشت گرچه بعيد است بعيد...................كه پذيرفته شود هديه ناقابل من

ميل گنجشك خيل تو به بازيگوشي است......سنگ مفتي است غزل گفتن بي حاصل من

ساعت 3 شب بود صداي تلفن آمدپسري را از خواب بيدار كرد پشت خط مادرش بود وپسر با عصبانيت گفت:

چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار كردي.مادر گفت 25 ساله قبل در همين ساعت مرا از خواب بيدار كردي؟

فقط خواستم بگويم تولدت مبارك

پسر از اينكه دل مادرش را شكسته تا صبح خوابش نبردصبح سراغ مادرش رقت وقتي وارد خانه شدمادرش را پشت ميز تلفن

با شمع نيمه سوخته يافت ولي مادر ديگر در اين دنيا نبود

چه زيبا گفت شاعر:

                     عشق شادي است

عشق آزادي است

                      و من اينگونه مي گويم

عشق رنگ زيباي زندگاني ماست

                                     عشق رنگ آبي دريا

رنگ زرد خورشيداست

                                يا كه رنگ قرمز دل هاست

هر چه هست رنگ آن نيكوست

                          چون كه زندگي بي آن تيره و تار مي شود

من يك چهار ديواري دارم

و روزهايي.

روزهايي كه روشن اند،آفتابي

منتظرند،با بي تابي

 نگاهم به پايين و

دلم با آسمان

جسمم در اينجا و

جانم دل نگران

سَري دارم با هزار سودا

وآهنگي...اما بي صدا

در اين شور وهياهو

كه هر كس دارد سِري با او

من نيز او را مي جويم،

در خواب وبيداري

درهمين چهار ديواري من يك چهار ديواري دارم

راز زندگی

پیرمردی صبح زود از خانه اش بیرون آمد.پیاده رو در دست تعمیربود

به همین خاطر در خیابون شروع به راه رفتن کرد که ناگهان یک ماشین

به او زد.

مرد به زمین افتاد. مردم دورش جمع شدندو اورا به بیمارستان رساندند.

پس از پانسمان زخم ها.پرستاران به او گفتند که آماده عکسبرداری از

استخوانها بشود.پیرمرد در فکر فرو رفت.سپس بلند شدولنگ لنگان

به سمت در رفت و در همان حال گفت:که عجله دارد ونیازی به عکسبرداری نیست

پرستاران سعی در قانع کردن او شدند ولی موفق نشدند.برای همین دلیل عجله اش

را پرسیدند.

پیرمرد گفت:زنم در خانه ی سالمندان است من هر صبح به آنجا می روم

و صبحانه را با او می خورم.نمی خواهم دیر شود!

پرستار به او گفت:ما به او خبر می دهیم.که دیر تر می رسید.

پیرمرد جواب داد:متاسفم.او بیماری فراموشی دارد و متوجه چیزی نخواهد

شد وحتی مرا هم نمی شناسد.

پرستاران با تعجب پرسیدند:پس چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او

می خوریدودر حالی که شما را نمی شناسد؟

پیرمرد با صدای غمگین و آرام گفت:اما من می دانم که او چه کسی است

وقتي خواستي بدوني کسي دوست داره تو چشماش زول بزن تا عشق رو تو چشماش ببيني . .

اگه نگات کرد عاشقته . اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره . اگه سرشو انداخت پايين و يه

 لحظه رفت تو فکر بدون بدونه تو ميميره و اگر هم خنديد بدون اصلا دوست نداره...

دوستت داشتم ...يادت هست ؟ ...گفتم دوستت دارم ...و تو گفتي كوچكي براي دوست

داشتن ....رفتم تا بزرگ شوم ...اما انقدر بزرگ شدم كه يادم رفت دوستت داشتم